Τώρα που θα συζητηθεί επιτέλους το εδαφικό, χρειάζεται να επιδείξει η πλευρά μας τη μεγαλύτερη δυνατή υπευθυνότητα και επιδεξιότητα στους χειρισμούς. Με λογική και νηφαλιότητα να αντιμετωπιστούν οι όποιες προτάσεις. Οι συναισθηματισμοί δεν είναι πάντοτε ο καλύτερος σύμβουλος. Και το κυριότερο, να αποφύγουμε τις διχαστικές δηλώσεις, τους χαρακτηρισμούς και τους αφορισμούς. Ασφαλώς διαφορές και διαφωνίες θα υπάρξουν, και θα πρέπει να καταβληθούν μεγάλες προσπάθειες και να ακολουθήσουμε διεκδικητική πολιτική, για να πετύχουμε το καλύτερο. Αλλά πρέπει ταυτόχρονα να είμαστε ρεαλιστές και να αναγνωρίσουμε ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν όλοι οι εκτοπισμένοι και όλες οι αξιώσεις μας, όσο δίκαιες και εάν είναι.
Για την πλευρά μας οι όποιες εδαφικές αναπροσαρμογές είναι σίγουρα το πιο σημαντικό θέμα. Φτάσαμε σε ένα «πραγματικά κρίσιμο σταυροδρόμι εξελίξεων», όπως τόνισε ο Πρόεδρος, ύστερα από τον τελευταίο κύκλο εντατικών διαπραγματεύσεων.
Διαδίδεται ότι στην ελβετική πόλη θα δημιουργηθούν συνθήκες, και θα παραστούν κύκλοι του εξωτερικού, με σκοπό να ασκηθούν πιέσεις, κυρίως στην πλευρά μας, για να αποδεχθούμε συμβιβασμούς. Μεταδίδεται ήδη ότι οι Τούρκοι δεν ευνοούν επιστροφή της Μόρφου, λόγω της παρουσίας μεγάλου αριθμού κατοίκων και επενδύσεων στην περιοχή. Θα γίνει σίγουρα σκληρή μάχη και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα χρειαστεί γερά νεύρα για να αντεπεξέλθει. Πρέπει απαραιτήτως να εφοδιαστούμε με ατράνταχτα επιχειρήματα, αλλά και με αντοχές, και να μείνουμε σταθεροί σε βασικούς στόχους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα δείξουμε την απαραίτητη ευελιξία. Να δούμε χάρτες και περιοχές, εάν παρουσιαστούν, και με γνώμονα το ευρύτερο συμφέρον του ελληνισμού και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές να εξετάσουμε τις τουρκικές προτάσεις. Να συμβάλουν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες, με τη βοήθεια τεχνοκρατών. Και στη βάση ότι κανένας δεν είναι πιο πατριώτης από τον άλλο.
Όσον αφορά το θέμα ασφάλειας και των εγγυήσεων, η μελετημένη τοποθέτηση του Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά είναι ξακάθαρη: «Εάν το καθεστώς εγγυήσεων και κατοχής παραμείνει, τότε η Κύπρος ως μέλος της ΕΕ θα είναι προτεκτοράτο μιας τρίτης δύναμης ευρισκομένης εκτός της Ένωσης». Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ευθεία υπονόμευση της ίδιας της ΕΕ, των αξιών και αρχών της. Θα ήταν εξευτελισμός για την ίδια την Ευρώπη, τόνισε εξάλλου ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Οι εγγυήσεις του 1960 είναι σίγουρα ένας αναχρονιστικός θεσμός. Η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων απαραίτητο στοιχείο, έστω και αν χρειαστεί κάποιο χρονικό διάστημα για να ολοκληρωθεί. Θα χρειαστεί επίσης κάποια μεταβατική περίοδος για πλήρη αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Κάποιος συμβιβασμός είναι κατανοητός, αλλά όχι σε βάρος της ασφάλειάς μας.
Είναι θετικό ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει επιδιώξει τη μεγαλύτερη δυνατή ενεργή εμπλοκή, όχι μόνο των εταίρων μας Ευρωπαίων, αλλά και των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ οι διπλωματικές επαφές με αυτές τις δυνάμεις συνεχίζονται.
Εξάλλου, εάν πετύχουμε ειρηνική συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους, αυτό θα αποτελέσει πρότυπο όχι μόνο στην περιοχή μας αλλά ανά το παγκόσμιο.
Μπορούμε όμως να έχουμε εμπιστοσύνη σε έναν αλαζόνα Ερντογάν; Μήπως υπήρξαν ή θα υπάρξουν «καλύτεροι» Τούρκοι ηγέτες, όσον αφορά τη στάση τους στο Κυπριακό;
Η αλήθεια είναι ότι εάν πρόκειται να βρούμε μια λειτουργική, βιώσιμη λύση και για να μπορέσουμε να την εφαρμόσουμε, θα πρέπει να υπάρξουν φιλικές σχέσεις με την Τουρκία, τη χώρα που εισέβαλε και ρήμαξε τον τόπο μας. Μπορούν να ξεχαστούν τα βαρίδια της Ιστορίας, το μίσος, το αίμα που χύθηκε, οι δολοφονίες, οι αγνοούμενοι, η προσφυγιά, η κατοχή; Αυτό είναι ένα καίριο ερώτημα.
Ίσως τα σημερινά δεδομένα να συνηγορούν υπέρ ενός νέου κλίματος στην περιοχή, με βάση κάποια κοινά συμφέροντα. Να εξευρεθεί δηλαδή μια win-win διευθέτηση. Ας το ελπίσουμε.
ahadjipapas@hotmail.com
Πηγή: http://ift.tt/2fp0ttv
Στο:Γνώμες Tagged: Γνώμες
from TA NEA online http://ift.tt/2faQabc
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου