Ξημερώματα της 20ης Ιουλίου, το 1974 το 281 Τάγμα Πεζικού που υπηρετούσε ο Λούκας έφτασε κοντά στο χωριό Κοντεμένος. Λίγα λεπτά αργότερα η τουρκική αεροπορία άρχισε να κτυπά ανελέητα. Ο Λούκας μαζί με τους υπόλοιπους στρατιώτες πήραν διαταγές για ανασυγκρότηση προς την περιοχή Πάναγρα. Το βράδυ της ίδιας μέρας πήραν διαταγές να κατευθυνθούν προς τις ακτές του Καραβά.
Στις 15 Αυγούστου, επομένη της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής, δέχθηκαν επίθεση από την περιοχή Αγίου Ερμολάου.
Τότε είχαν χαθεί και τα ίχνη του Λούκα για να βρεθούν τα λείψανά του σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Μάσσαρι το 2013.
Ο πατέρας του Λούκα, Νικόλας αγνοείται από τον Αύγουστο του 1974. Η κηδεία του τελεσθη από τον ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου στα Λατσια ενώ επικήδειο εκφώνησε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού.
Όπως είπε ο κύριος Κυπριανού «Οφείλουμε να αναρωτηθούμε. Ποιοι ονομάζονται τελικά ήρωες; Από τι υλικό είναι φτιαγμένοι; Όσο πιο ήρωες, τόσο πιο απλοί τόσο πιο άνθρωποι. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο Λούκας Ταντίρης. Ένας άνθρωπος που αγαπούσε πολύ τη ζωή. Τόσο πολύ που την αφιέρωσε θυσία στο θάνατο, «για μια ζωή που δε θα απαιτεί καμιά θυσία» όπως θα έλεγε και ο ποιητής.»
Τελέσθηκαν επίσης η κηδεία του μέχρι πρότινος αγνοούμενου Σωτήρη Προκοπίου από τον Ιερό Ναό Αγίου Αρσενίου στη Κυπερούντα και η κηδεία του ήρωα Βασίλειου Κκολιά από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου στο Μαρώνι.
Πηγή: http://ift.tt/2p6f0yA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου