25 Μαΐου 2017: Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών, που τιμάται στις 25 Μαΐου σε ολόκληρο τον πλανήτη, το Missing Children Europe, μέλος του οποίου αποτελεί η κοινοπραξία “Hope For Children” CRC Policy Center και Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ), δημοσίευσε τη νέα της έκθεση που αφορά στα εξαφανισμένα παιδιά για το 2016.
Η έκθεση παρουσιάζει την εξέλιξη και τις τάσεις σχετικά με τις περιπτώσεις εξαφανισμένων παιδιών στην Ευρώπη, όπως αυτές διαχειρίστηκαν από τις Ευρωπαϊκές γραμμές για τα εξαφανισμένα παιδιά αλλά και το δίκτυο Διασυνοριακής Οικογενειακής Διαμεσολάβησης (crossbordermediator.eu),. Οι τηλεφωνικές γραμμές για τα εξαφανισμένα παιδιά διατίθενται μέσω του ίδιου αριθμού τηλεφώνου - 116 000 - σε 31 χώρες της Ευρώπης. Από το 2015, αυτό το δίκτυο ευρωπαϊκών γραμμών βοήθησε έναν ολοένα και αυξανόμενο αριθμό παιδιών. Το 2016, σημειώθηκε αύξηση 12% στα παιδιά που καλούν τις τηλεφωνικές αυτές γραμμές σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Στη Κύπρο, τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Γραμμής 116000 έχει αναλάβει η κοινοπραξία “Hope For Children” CRC Policy Center και Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια σε συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης με το οποίο έχει συνάψει πρωτόκολλο συνεργασίας.
Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ οι τηλεφωνικές γραμμές 116000 φαίνεται να έχουν λάβει λιγότερες κλήσεις το 2016, στην πραγματικότητα η χρήση τους έχει διπλασιαστεί αν συνυπολογίσουμε τα γραπτά μηνύματα, τα emails που έλαβαν αλλά και τις διαδικτυακές συνομιλίες (chat).
Το 2016, τα παιδιά που έφυγαν ή διώχθηκαν από τα σπίτια τους, αποτελούσαν το 57% των περιπτώσεων εξαφανισμένων παιδιών, που αναφέρθηκαν στις ευρωπαϊκές τηλεφωνικές γραμμές, καθιστώντας τα σταθερά τη μεγαλύτερη ομάδα των εξαφανισμένων παιδιών. Οι γονικές αρπαγές αποτελούσαν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα με ποσοστό 23% των συνολικών περιπτώσεων.
Σύμφωνα με αναφορές έως και το 50% των παιδιών μεταναστών εξαφανίζονται από ορισμένα κέντρα υποδοχής στην Ευρώπη, εντός 48 ωρών. Ως αποτέλεσμα οι περιπτώσεις των εξαφανισμένων παιδιών-μεταναστών σημείωσαν αύξηση από 2% το 2015, σε 7% το 2016. Ωστόσο, η μη δήλωση αυτών των εξαφανίσεων αλλά και η έλλειψη σαφήνειας σχετικά με τους ρόλους και τις ευθύνες για την πρόληψη και αντιμετώπιση του φαινομένου, που αφορά σε αυτήν την πολύ ευάλωτη ομάδα, παραμένει ένα πολύ ανησυχητικό ζήτημα.
Οι εγκληματικές αρπαγές αποτελούσαν λιγότερο από το 1% των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν το 2016, ενώ οι περιπτώσεις χαμένων, τραυματισμένων ή αλλιώς εξαφανισμένων παιδιών αποτελούσαν το 13% του συνόλου.
1 στις 5 περιπτώσεις εξαφανισμένων παιδιών είχε διασυνοριακό χαρακτήρα, γεγονός το οποίο απέδειξε τη σημασία της διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ εθνικών κυβερνήσεων, ευρωπαϊκών γραμμών στήριξης, αρχών επιβολής του νόμου αλλά και όλων των θεσμών που αφορούν στην προστασία των παιδιών.
Το 2016, το 42% των περιπτώσεων των εξαφανισμένων παιδιών που αναφέρθηκαν στην τηλεφωνική γραμμή 116 000 βρέθηκαν σε διάστημα ενός έτους, ποσοστό μειωμένο σε σύγκριση με το 46% του 2015. Ενώ εντοπίστηκαν περισσότερα παιδιά που ανήκαν στις 4 άλλες κατηγορίες (εγκληματικές, γονϊκές αρπαγές, παιδιά μετανάστες και παιδιά χαμένα ή αλλιώς εξαφανισμένα) σημαντική μείωση σημειώθηκε στον εντοπισμό των παιδιών που το σκάνε από το σπίτι(από 57% το 2015 το ποσοστό έπεσε στο 46% το 2016).
Σημαντική αύξηση έχει παρουσιάσει και η υποτροπή του φαινομένου φυγής από το σπίτι, με παιδιά να επαναλαμβάνουν την πράξη τους ακόμα και 3 φορές. Αυτό φανερώνει την ύπαρξη μίας ευάλωτης ομάδας, αποτελούμενη από παιδιά, των οποίων τα προβλήματα στο σπίτι ή οι λόγοι φυγής τους εξακολουθούν να υφίστανται ακόμη και μετά την πρώτη επιστροφή τους. Τα παιδιά που φεύγουν επανειλημμένα από τα σπίτια τους επιδίδονται σε εξαιρετικά επικίνδυνες πρακτικές για να επιβιώσουν, όπως το να κοιμούνται στο δρόμο, να ζητιανεύουν και κατ’ επέκταση να εκτίθενται σε τεράστιους κινδύνους σεξουαλικής εκμετάλλευσης.
Οι τηλεφωνικές γραμμές σε πολλές χώρες (Βουλγαρία, Κύπρο, Ελλάδα, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία και Ισπανία) δεν έλαβαν καμία χρηματοδότηση από τις εθνικές κυβερνήσεις το 2016. Σε ορισμένες άλλες χώρες, η χρηματοδότηση από τις εθνικές αρχές κάλυπτε μόλις κάτω από το μισό του συνολικού προϋπολογισμού.
Η χρηματοδότηση είναι η κύρια πρόκληση για το δίκτυο των ευρωπαϊκών γραμμών στήριξης, οι οποίες κινδυνεύουν από μη επαρκή στελέχωση ή ακόμα και κλείσιμο λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Οι τηλεφωνικές γραμμές ανταποκρίθηκαν σε περισσότερες από 1 εκατομμύριο κλήσεις, που αφορούν εξαφανισμένα παιδιά από το 2011 μέχρι σήμερα. Το 2016, 15 γραμμές 116000 έλαβαν επιχορήγηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία ξεκίνησε στα μέσα του 2016 και θα διαρκέσει έως και 24 μήνες. Ανάμεσα σε αυτές και η Κύπρος, όπου ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια και το “Hope For Children” CRC Policy Center εγκρίθηκαν από την ΕΕ για την υλοποίηση του προγράμματος «116000 Υπηρεσία Οικογενειακής Διαμεσολάβησης στη Κύπρο». Κύριος σκοπός του προγράμματος η εκπαίδευση και εξειδίκευση επαγγελματιών των δύο οργανισμών οι οποίοι θα παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες οικογενειακής διαμεσολάβησης ιδιαίτερα σε διασυνοριακές περιπτώσεις.
Το δίκτυο διασυνοριακών οικογενειακών διαμεσολαβητών αποτελείται από 157 εκπαιδευμένους διαμεσολαβητές από 37 χώρες και συντονίζεται από το Missing Children Europe. Αυτοί οι εξειδικευμένοι διαμεσολαβητές ειδικεύονται στην πρόληψη και επίλυση οικογενειακών συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένων των γονϊκών αρπαγών. Σε σύγκριση με τις δικαστικές διαδικασίες, η διαμεσολάβηση είναι έως και 60% φθηνότερη και απαιτεί κατά μέσο όρο 43 ημέρες για επίλυση των διαφορών, σε σύγκριση με 18 μήνες στις περιπτώσεις που παραπέμφθηκαν στο δικαστήριο. Ωστόσο, σε πολύ λίγες περιπτώσεις επιλέγεται η διαμεσολάβηση ως λύση.
Πηγή: http://ift.tt/2qgqrn4
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου