Νέα, δυναμική, πάντα χαμογελαστή και γεμάτη με όνειρα και στόχους είναι η σημερινή φιλοξενούμενη της στήλης «Μαχητές και Νικητές της Ζωής». Πρόκειται για την Άντρη Προδρόμου, που αν και 34 χρονών, εντούτοις, έχει να σου διηγηθεί μία μεγάλη ιστορία και να σου δώσει πολλά μαθήματα μαχητικότητας και ζωής.
Κι αυτό, γιατί κατάφερε με όπλο την πίστη στις δυνάμεις της και χωρίς καμία, μα καμία στιγμή να χάνει την ελπίδα, να νικήσει μία δύσκολη ασθένεια, που ακούει στο όνομα οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία (ΑML) τρίτου σταδίου. Μία ασθένεια που εισέβαλε βίαια και ξαφνικά στην ζωή της και δεν την λύγισε, αφού την κοίταξε κατάματα, την αντιμετώπισε με θάρρος και σήμερα δεν αφήνει ούτε λεπτό να περάσει αναξιοποίητο.
Η πορεία της
Η Άντρη γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1982 κι είναι κάτοχος πτυχίου BA Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Σχολή Νομικών Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών) καθώς και Μεταπτυχιακού Τίτλου LLM in European Union Law από το University of Essex. Εργάζεται στο Κέντρο Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος από το 2010 ως Επιστημονική Συνεργάτις. Αρχές Ιουνίου του 2014 η Άντρη άρχισε να έχει διάφορα συμπτώματα, όπως μώλωπες στα πόδια (δέκα περίπου μέρες πριν από τη διάγνωση) και αιμορραγία (δύο με τρία εικοσιτετράωρα πριν από τη διάγνωση), ενώ ένιωθε και κάποιες κομμάρες.
Όταν, όμως, παρουσίασε την αιμορραγία θορυβήθηκε και επισκέφθηκε ιδιωτική κλινική για εξετάσεις. Κατά τις αιματολογικές εξετάσεις φάνηκε κάτι πολύ ανησυχητικό. Είχε μηδέν λευκά αιμοσφαίρια και 5% αιμοσφαιρίνη. Αμέσως παραπέμφθηκε σε αιματολόγο για περαιτέρω εξετάσεις. Εκεί υποβλήθηκε σε παρακέντηση, η οποία και φανέρωσε το πρόβλημα. Η τελική διάγνωση, ότι δηλαδή πάσχει από οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία, έγινε το μεσημέρι της 13ης Ιουνίου 2014, ημέρα Παρασκευή.
Αμέσως μετά τη διάγνωση
Μετά τη διάγνωση η Άντρη μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Αιματολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, όπου οι θεράποντες ιατροί τής εξήγησαν πλήρως τι πρόβλημα αντιμετώπιζε και τι σήμαινε αυτό. «Όταν έφτασα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, ο αιματολόγος που με ανέλαβε μου εξήγησε τα πάντα για την ασθένεια. Μου εξήγησε ότι οι έξι πρώτοι μήνες θα ήταν δύσκολοι, καθησυχάζοντάς με την ίδια ώρα ότι τα χειρότερα ήταν προληφθεί, κι αυτό επειδή η διάγνωση έγινε έγκαιρα. Συνεπώς στάθηκα τυχερή στην ατυχία μου, παρότι με προειδοποίησαν ότι θα περνούσα πάρα πολύ δύσκολα», προσθέτει, σημειώνοντας πως οδηγήθηκε αμέσως στην απομόνωση προκειμένου να προστατευθεί και να μην επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας της.
Οι μόνοι άνθρωποι που μπορούσαν να μπαίνουν στο δωμάτιό της και να την επισκέπτονται ήταν οι γονείς της και ελάχιστα άλλα άτομα από το οικογενειακό και το εργασιακό-φιλικό της περιβάλλον, ενώ από την πρώτη στιγμή δίπλα της στάθηκε και ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Καρκινοπαθών και Φίλων (ΠΑΣΥΚΑΦ) και ο Παγκύπριος Αντιλευχαιμικός Σύνδεσμος Ζωή.
Οι χημειοθεραπείες
Ο πρώτος κύκλος χημειοθεραπειών, που ήταν κι ο πιο δύσκολος, αφού έπρεπε να σκοτωθούν όλα τα καρκινικά κύτταρα, κράτησε 40 ημέρες. Μέσα σε αυτό το διάστημα παιζόταν και το εάν θα χρειαζόταν ή όχι μεταμόσχευση, η οποία ευτυχώς και απεφεύχθη. Μετά τις σαράντα αυτές ημέρες πήγε για πέντε ημέρες στο σπίτι της και ακολούθως επέστρεψε ξανά στο νοσοκομείο για τον δεύτερο κύκλο χημειοθεραπειών. Αφότου έγινε και ο δεύτερος κύκλος χημειοθεραπειών επέστρεψε για μερικές ημέρες σπίτι της, πάντοτε σε συνθήκες απομόνωσης, ενώ τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς πήρε ολιγοήμερη άδεια για να δει κάποια αγαπημένα της πρόσωπα, κι αυτά από μακριά.
Δύο μήνες αργότερα (Οκτώβριο) ολοκλήρωσε με επιτυχία τις τέσσερεις ενδοφλέβιες χημειοθεραπείες, ενώ τον Νοέμβριο άρχισε τη φαρμακευτική χημειοθεραπεία, λαμβάνοντας καθημερινά 22 χάπια. Όλο αυτό κράτησε άλλα δύο χρόνια, μέχρι και τις 13 Δεκεμβρίου 2016, ημερομηνία κατά την οποία νίκησε τη λευχαιμία. Πάντως, οι μήνες κατά τους οποίους ήταν πλήρως απομονωμένη ήταν γι' αυτήν οι πιο δύσκολοι, αφού επειδή είναι πολύ κοινωνικό άτομο ένιωθε σαν λιοντάρι στο κλουβί.
Η δεύτερη «νίκη» και τα μηνύματα ζωής
Λίγες ημέρες μετά τη μεγάλη νίκη της κατά της λευχαιμίας η Άντρη κατάφερε να εκλεγεί Δημοτική Σύμβουλος Έγκωμης και έκτοτε ασχολείται ακόμη πιο ενεργά με τα κοινά, με τους γιατρούς της, όμως, να της συστήνουν συνεχώς πως πρέπει να αποφεύγει την πολλή κούραση. Σημειώνεται πως, από την μέρα που έγινε η τελική διάγνωση, επισκέπτεται μία φορά τον μήνα το Αιματολογικό Τμήμα για εξετάσεις και αναλύσεις για να παρακολουθείται η εξέλιξη της υγείας της, αφού δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο επανεμφάνισης της ασθένειας. «Όσες πιθανότητες έχει κάποιος να διαγνωσθεί με την ασθένεια, τόσες πιθανότητες έχω κι εγώ, ασχέτως εάν την πέρασα και τη νίκησα. Κανείς δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει το αύριο. Αυτό, όμως, σε καμία περίπτωση δεν με κρατάει πίσω απ’ όσα θέλω να κάνω», υπογραμμίζει στέλλοντας ταυτόχρονα τα εξής μηνύματα: «Κάθε ασθένεια μπορεί να νικηθεί, αρκεί να το πιστέψεις και να το θέλεις.
Γεμίζεις με μεγάλη δύναμη και αποφασιστικότητα για ζωή, αφού εκεί που νομίζεις ότι καταρρέεις, τελικά ανασυντάσσεσαι και σηκώνεσαι ξανά στα πόδια σου. Όταν είσαι αισιόδοξος άνθρωπος, όπως ήμουν εγώ που έκανα όνειρα, μπορείς να τα καταφέρεις. Για μένα η ασθένεια ήταν μία εμπειρία ζωής. Έμαθα πάρα πολλά μέσα από αυτήν και κυρίως έχω αναθεωρήσει τον τρόπο σκέψης μου για πολλά θέματα. Μπορώ να πω ότι η ασθένεια με σημάδεψε, με προβλημάτισε και ταυτόχρονα με βελτίωσε ως άνθρωπο, ενώ έγινε και ένα ξεκαθάρισμα μέσα μου. Πλέον βλέπω τα πάντα με χαμόγελο, συνειδητοποιώντας ότι η ζωή είναι γεμάτη στιγμές, τις οποίες πρέπει να τις ζούμε και να τις απολαμβάνουμε. Έτσι προσπαθώ να μην αφήνω κάποια πράγματα που δεν είναι τόσο σημαντικά να με επηρεάζουν όπως με επηρέαζαν παλαιότερα», καταλήγει.
Υπερδραστήρια
Αξίζει, πάντως, να αναφερθεί πως αν κάποιος ρίξει μια ματιά στο πλούσιο βιογραφικό της Άντρης, θα καταλάβει άμεσα πόσα υπερδραστήριο άτομο είναι. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως, πέρα από την εργασία της στο Κέντρο Μελετών «Τάσσος Παπαδόπουλος» ως Επιστημονική Συνεργάτις με ειδίκευση στη συλλογή, ταξινόμηση, ψηφιοποίηση και ασφαλή φύλαξη αρχειακού υλικού του Αείμνηστου Προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, στον ελεύθερό της χρόνο ασχολείται με την εκμάθηση ξένων γλωσσών (Ρώσικα και Τούρκικα). Ταυτόχρονα, έχει ενεργό συμμετοχή ως μέλος και εθελόντρια σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς όπως ο ΠΑΣΥΚΑΦ, Ερυθρός Σταυρός, Europa Donna, Καραϊσκάκειο Ίδρυμα και Παγκύπριο Αντιλευχαιμικό Σύνδεσμο Ζωή με συμμετοχή σε εκδηλώσεις, εράνους και συνέδρια. Εκτελεί, ακόμη, χρέη γραμματέα στο Διοικητικό Συμβούλιο της Οργάνωσης Γυναικών Επιχειρηματιών Επαγγελματιών (ΚΟΓΕΕ) και στον Σύνδεσμο Μελών Επιμορφωτικών Κέντρων Λευκωσίας του Υπουργείου Παιδείας & Πολιτισμού, καθώς και γραμματέα στο Διοικητικό Συμβούλιο Επιμελητηρίου Νέων Λευκωσίας (JCI Nicosia). Είναι, επίσης, Οργανωτική Γραμματέας του ΙΝΕ (Ινστιτούτο Νέων Επιστημόνων) και πρόεδρος της Επιτροπής Εθελοντισμού, μέλος της Γυναικείας Οργάνωσης για την προώθηση της γυναίκας στην Ευρώπη (AIPFE), ενώ εκπροσωπεί την ΚΟΓΕΕ σαν μέλος στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στον Εθνικό Μηχανισμό για τα δικαιώματα της γυναίκας και στο Κυπριακό Λόμπυ Γυναικών (ΚΛΓ). Είναι, δε, και μέλος του Παιδικού Μουσείου Κύπρου και συμμετέχει στην επιτροπή διεθνών σχέσεων, δημοσίων σχέσεων, προγραμμάτων και ανάπτυξης καθώς και στην επιτροπή εκδηλώσεων. Στον Δήμο Έγκωμης, του οποίου είναι Δημοτική Σύμβουλος, συμμετέχει ως μέλος στην Επιτροπή Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας, Παιδείας, Πολιτισμού & Ευρωπαϊκών Θεμάτων, Πρασίνου & Περιβάλλοντος, ενώ είναι και Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας του Δήμου Έγκωμης. Συμμετέχει, τέλος, στο Συμβούλιο Ανώτατης Εκπαίδευσης ως εκπρόσωπος της Ένωσης Δήμων.
Πηγή: http://ift.tt/2uK2fy5
July 30, 2017 at 12:00PM
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου