Προς τον Γιώργο Λιλλήκα: Η πατρίδα είναι το ζητούμενο και όχι τα πρόσωπα

Του Ανδρέα Γ. Δημητρίου

Αγαπητέ Γιώργο εσύ γνωρίζεις προσωπικά την εκτίμηση που σου έχω. Επίσης θυμάσαι τη διάγνωσή μου, για την αξία σου, όταν ακόμη ήσουν μαθητής στο Γυμνάσιο Πάφου και εγώ ως γιατρός-φίλος σου.

Πριν 5 χρόνια όταν είχες καταθέσει την υποψηφιότητά σου, ήθελα να προωθηθείς σαν υποψήφιος του μεσαίου χώρου. Εργάστηκα πολύ για να είσαι υποψήφιος όλων μας. Πρός τιμή της τότε ηγεσίας της ΕΔΕΚ, παρόλο της πιθανότητας δημιουργίας κόμματος από εσένα και παρά τις διαβεβαιώσεις σου, ξεπέρασε τα κομματικά δεδομένα και σε υποστήριξε με όλες τις δυνάμεις της. Η Κύπρος ήταν πάνω απ’ όλα και από τις προσωπικές φιλοδοξίες του καθενός. 

Σε κάποια συζήτηση με προσωπικότητα από τον Ακαδημαϊκό χώρο, στην Λευκωσία, είπαμε, τότε, ότι ο Γιώργος Λιλλήκας φαίνεται ότι επικράτησε και πρέπει να συμπορευτούμε μαζί του. Άρα θα πρέπει να κάνουμε το πάν να τον στηρίξουμε γιατί η Κύπρος είναι πάνω από τα κόμματα και τα πρόσωπα.

Και όλοι μαζί φέραμε εκείνο το μεγαλειώδες ποσοστό του 25% όπου παραλίγο να περνούσες στον δεύτερο γύρο που θα σήμαινε σχεδόν την Προεδρία. Υπάρχουν οι υποψίες όλων μας γιατί δεν πέρασες στον β’ γύρο. Έγινε ειδική προσπάθεια για να μην περάσεις όπως το υποθέσαμε όλοι μας τότε.

Στην παρούσα φάση:

Δεν έγινε κατορθωτό να συμφωνήσετε όλοι μαζί σε έναν υποψήφιο στον ενδιάμεσο χώρο. Θα ήταν ανώφελο να καταπιαστώ αυτή τη στιγμή για το ποιος φταίει. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν δύο υποψήφιοι στον ίδιο χώρο.

Με αναλογία της προ πενταετίας συμπεριφοράς νομίζω ένας θα έπρεπε να ήταν ο υποψήφιος.

Όμως επειδή προ 5ετίας έγινε παραχώρηση προς τη δική σου υποψηφιότητα κρίνω ότι και σήμερα θα πρέπει να γίνει μια παραχώρηση από δικής σου μεριάς.

Αφού ο Νικόλας Παπαδόπουλος υποστηρίζεται ήδη από όλους που τον στηρίζουν, θα ήταν λάθος κατά τη γνώμη μου να πάτε δύο υποψήφιοι και να μη περάσει υποψήφιος του κεντρώου χώρου λόγω κατακερματισμού των ψήφων.

Θεωρώ ότι έχω το θάρρος και το καθήκον να πω τη γνώμη μου.

Και είναι αυτή όπως την ανέλυσα εδώ. Η πατρίδα είναι το ζητούμενο και όχι τα πρόσωπα. Είμαι βέβαιος ότι συμφωνούμε στη θέση αυτή.

Δεν είμαι εγώ που θα καθορίσω τις συμπεριφορές καθενός.

Ο καθένας μας κρίνεται. Η Κύπρος μας, μας χρειάζεται ειδικά αυτή τη στιγμή.

Θα ήταν παράξενο εάν δεν έγραφα και δημοσιοποιούσα τις θέσεις μου. Σε σοβαρά θέματα της πατρίδας είχα πάντα τη δική μου συμβολή με τον δικό μου τρόπο. Και αυτό το άρθρο είναι προς αυτή την κατεύθυνση και προς τον ίδιο σκοπό.

Πηγή: apopseis.com